«Қазақ тілі — тербеліс қуаты ең жоғары тілдердің бірі», — деп жазды автор Threads желісінде.
Бұл тұжырымның артында тұтас бір түсінік жатыр. Кітапта қазақ тіліне тән «қ», «ғ», «ң», «ү» және «ө» дыбыстары адамның ішкі күйіне әсер ететін кілт ретінде сипатталады.
Автор әр дыбысқа жеке мағына береді. «Қ» дыбысын беріктік пен сенімділікке, «ғ» дыбысын босаңсу мен зейін қоюға, ал «ң» дыбысын жадымен байланыстырады. Осылайша, дыбыстар бағыттың, ал сезімдер мен эмоциялар меженің орнын басатын өзіндік «тән картасы» жасалады.
Бұдан кейін бұл жүйеге эзотерикалық ұғымдар қосылады. Алдабергеннің кестесінде дыбыстар «жан жадына», «тектің күшіне», тірек сезіміне және ата-бабамен байланысқа жауап береді. Мұндай түсінік бойынша ана тілінде сөйлеу ұрпақтар тәжірибесін сезінудің бір жолына айналады.
«Бұл тілді ақылмен ғана үйрену мүмкін емес, оны үнмен сезіну керек», — деп жазады Алдаберген.
Автор тілдің бойындағы мұндай күштің сырын дала табиғатынан іздейді. Оның пайымынша, кеңістік, жел және көшпелі тұрмыс алыстан анық естілетін сөйлеу мәнерін қалыптастырған. Дала дауысқа бағыт бергендей, тіл сол үнді ұрпақтан ұрпаққа жеткізіп отырған.
Осы идея арқылы автор қазақ мәдениетіне де өзгеше көзқарас ұсынады. Кітапта домбыра адаммен үндесетін аспап, күй жадыны сақтайтын мұра, ал ою-өрнек қорғаныш мәні бар белгі ретінде сипатталады. Киіз үй мен қорғандар да адам мен жердің байланысын түсіндіретін нышандар жүйесіне енгізілген.
Алайда көркем бейне мен адам ағзасына нақты әсер ету туралы мәлімдеменің арасы бөлек. Кітапта сөздердің ДНҚ-ға, гормондарға және жасушаларға ықпалы жөнінде де айтылады. Дегенмен қолжетімді үзінділерде мұндай әсерді растайтын нақты ғылыми зерттеулер келтірілмеген. Сондықтан бұл пікірлер авторлық тұжырым аясында қалып отыр.
«Золотые коды Казахстана» кітабы таныс мәдениетті өзгеше қырынан оқуды ұсынады. Оның үнін тілден естуге, сырын оюдан көруге, ал мағынасын домбыраның сазынан сезінуге шақырады. Бұл пайымның қаншалықты нанымды екеніне оқырман өзі баға береді. Алайда ол қазақ тілінің ерекше «жиілігі» бар екенін дәлелдейтін ғылыми негіз бола алмайды.
